ลูกทุ่ง ซิกเนเจอร์ Look Tung Signature รีวิวหนังไทยดูเพลิน

ลูกทุ่ง ซิกเนเจอร์ Look Tung Signature ส่วนตัวคาดหวัง ไว้พอสมควร ที่จะได้เห็นอีกมุมหนึ่ง ของพี่ปรัชญา ปิ่นแก้ว ที่ส่วนตัว ยังไม่เคยดูหนัง เรื่องไหน ที่แกกำกับ นอกจาก หนังแอคชั่น ก็เลยรู้สึกว่า มันน่าจะมีมุมมอง ที่สนใจมาก ๆ ให้ได้เห็น แถมยังเชียร์ ให้ได้ร้อยล้าน ตั้งแต่เห็นไอเดียหนัง ดูหนังออนไลน์

แต่พอเห็นตัวอย่างหนัง เท่านั้นแหละ กลับแอบหวั่นว่า ความเยอะแยะ ของตัวละคร หลากหลายคู่ จะเอาอยู่ได้หรือเปล่า แต่ความอยากดู ไม่ได้ ลดน้อย ถอยลงไป แต่พอได้ดูหนังแล้ว ไอ่ตรงที่แอบหวั่นนั่นแหละ ที่ทำให้เรา ไม่อินกับหนัง เพราะทั้งบท ทั้งการลำดับภาพ มันบาลานซ์ เรื่องราวไม่พอดี ถึงจะแบ่งเล่า เป็นก๊อก ๆ แล้ว

แต่การเปิด แต่ละที บางครั้ง มันไม่สุดก๊อก สุดซีน ก็เปลี่ยนไปเล่า ตอนใหม่ต่อแล้ว ไดนามิก มันก็เลยเรื่อย ๆ เนือย ๆ มาก ดู ๆ ไปก็น่าเบื่อ รวมถึงตรรกะ บางจุดบางตอน มันอ่อนเปลี้ย จนถึงขั้น ไม่เชื่อ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ และเรื่องราว ที่เริ่มมาท่าดี น่าติดตาม ของหลายตอน มันกลับจบได้น่าเสียดายสุด ๆ

ที่ไม่น่าเชื่อ แบบวายวอด ก็เป็นตอนกองถ่ายของ กาย ชัยธรรศ ลูกมาช่า กับ น้องจอย พัชรี ที่มีผู้กำกับ มีทีมงานห่า ๆ แบบนั้นอยู่ ที่เราไม่เชื่อว่า ระดับกองถ่ายหนัง ระเบิดเถิดเทิง ขนาดนั้น มันจะมีการทำงานเหี้ย ๆ แบบตัวละคร พวกนั้น ซึ่งถ้าปรับเปลี่ยน ความสมเหตุสมผล เราอาจจะชอบหนัง ทั้งเรื่องมากขึ้น

ส่วนตอนของพี่น้อย วงพรู ที่พอเค้าให้เราเห็น ไข่มุก The Voice ตั้งแต่หน้าหนังแล้ว ช็อตดีไซน์ และการเล่า ที่พยายาม ซ่อนหน้า ซ่อนตา ให้ลุ้น ให้รัก มันก็เลย พลอยไม่ได้ผลไปเลย เพราะเรารู้แล้วว่า เป็นไข่มุก พอมันรู้ก่อน ตัวละคร

สภาวะอยากรู้จัก อยากเจอ เหมือนตกอยู่ใน ภวังค์รัก มันก็เลยไม่ออก ตอนของ พิสมัย วิไลศักดิ์ กับ สมบัติ เมทะนี ที่ใช้แฟลชแบ็ก ขาวดำ ก็ขัดอารมณ์ และความต่อเนื่อง ลื่นไหลอย่างรุนแรง ทั้งที่ฉากนี้ มันชวนให้ดราม่า โรแมนติกมาก ๆ

ตอนของ นน The Voice กับ น้องพลอย ศรนรินทร์ ที่เราชอบโมเมนต์ การเฝ้ารอคอย ท่ามกลางเมืองกรุง ผู้คนพลุกพล่าน วุ่นวาย แต่ยังมีการรอคอย อย่างใจเย็น ด้วยความหวังของคน ๆ หนึ่ง ที่ยังทำงาน ของมันอยู่ตรงนั้นมาก ๆ แต่มันกลับ แบนเรียบราบ จนน่าหั่นทิ้ง หรือไม่ก็ใส่เท็กซ์ Interval

จบด้วยการแสร้งภาพ สื่อมวลชน ที่เราไม่เชื่อว่า นักข่าวจะหยุดทำข่าว เพราะแคร์ความส่วนตัว ความเป็นมนุษย์ ของคนที่กลายเป็น สินค้าข่าว ไปแล้วแบบยอมไม่เก็บภาพ ไคลแม็กซ์เอาง่าย ๆ ขนาดนั้น ซึ่งก็ไม่มีจุดอธิบาย จุดเปลี่ยนความคิด ยิ่งทำให้มันไม่น่าเชื่อมาก ๆ

หนิม AF กับ ชาคริต ก็น่ารัก แต่มันไม่มีอะไร คอนวินซ์ เพียงพอ ให้เชื่อว่า ตัวละครมันจะเสียใจ ขนาดนั้น ที่พระเอก ดาราที่แอบรัก แอบชอบ แต่งงาน แถมส่วนของ มิวสิคัล ก็ยังลิปซิงค์ ชัดจนมันไม่ลื่น ไปกับภาพ

แต่ก็ไม่เป็นปัญหา เท่ากับ ตอนคนขับแท็กซี่ กับ พี่สุเมธ องอาจ ที่ร้องเพลงอัดคลิปมือถือ ซึ่งมันก็ไม่ใช่ มิวสิคัลแบบ ตอนของหนิม พอเอาเสียงเพลง จากห้องอัดเสียงมา ซิงค์กับฉาก ที่เห็นว่า ตัวละครกำลังร้องสด ๆ

จับตีคอร์ดกีตาร์สด ๆ มันก็ไม่เนียน ไม่ซิงค์เลย ยิ่งพอร้องเสร็จ ก็ให้ตัวละคร พูดขึ้นทัน นี่ยิ่งเห็นร่องรอย ต่อของเสียงชัดมาก ๆ จนมันสะดุด ทั้งที่เรื่องราวของหนุ่มขับแท็กซี่ มันทำให้ร้องห่ม ร้องไห้ ตามได้ง่าย ๆ เลย

ตอนของ กอล์ฟ เบญจพล กับ นุ่น ศิระพันธ์ เป็นตอนที่ รู้สึกว่า ครบองค์ที่สุด ไดนามิก ชัดที่สุด เพราะคอนฟลิกต์ มันชัดกว่า ตอนอื่น ๆ รวมถึงไคลแม็กซ์ มันก็ใหญ่โตมาก ๆ ด้วยการเปลี่ยนแปลง ของตัวละคร ที่ทำให้ใครอิน ตอนนี้ก็อินไปเลย

หรือใครหยี ก็ขยาดไปเลย แต่โชคดีที่เราอยู่ฝ่ายอิน กอล์ฟ ดีนะแต่ยังติดภาพตลก ของเค้าอยู่ ชอบนุ่นมาก ๆ มาน้อยแต่ดีงาม แล้วก็สุดท้าย ตัวละครของ เบน ชลาทิศ กับ ฮาย อาภาพร ที่ใช้เป็น เส้นเรื่อง เคารพบูชา ลูกทุ่งแบบตรง ๆ รวมทั้งใช้ปิดเรื่อง

 

Author: Katherine

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *